Nie ma jednoznacznych badań potwierdzających negatywny wpływ stresu przeżywanego przez matkę na rozwój dziecka. Niemniej jednak obciążenie takie nie sprzyja z pewnością Pani samopoczuciu, które w tym szczególnym czasie jest też bardzo zależne od zmian hormonalnych. Pani funkcjonowanie ruchowe, ale też intelektualne, może ulec osłabieniu, więc efekty pracy też mogą nie być aż tak zadowalające. Będzie to wpływać na większy wysiłek, który podejmie Pani w związku z pracą. Okres ciąży powinien być czasem przygotowań do pojawienia się dziecka, polegających także na oswajaniu nowej sytuacji i robieniu zapasów siły i energii na ten radosny, aczkolwiek trudny czas.



Z biologicznego punktu widzenia w ciąży zwiększa się poziom prolaktyny, który sprzyja powstawaniu stanów depresyjnych, jednak nie zawsze się one ujawniają. Sprzyjające okoliczności wiążą się z funkcjonowaniem psychicznym kobiety, które zależy od tego, jak ona odbiera swój stan i jakie ma wsparcie ze strony innych. Warto więc w tym okresie unikać, jeśli to możliwe, sytuacji stresujących; dbać o siebie i swój komfort psychiczny. Warto też w ciąży być trochę egoistyczną i wymagać wsparcia od partnera i innych bliskich ludzi.



Rodzeństwo jest o siebie zazdrosne i to jest normalne. Przede wszystkim należy starać się poświęcać tyle samo czasu obojgu dzieciom. Kiedy przychodzi na świat małe dziecko, to nawet (choć to trudne), przynajmniej początkowo, należy spędzać więcej czasu z dzieckiem starszym. Bo to jego świat drastycznie się zmienia i to ono czuje się bardzo zagrożone. Ważne też, by pozwalać mu na zachowania regresywne, czyli jeśli chce, to niech pije znów z butelki, ssie smoka - bo to jest bardzo ważne dla dziecka i pozwala mu lepiej oswoić nową sytuację. Warto postarać się o to, by nie wprowadzać rywalizacji między dziećmi, podkreślać ich różnice i talenty. Bawić się razem, ale też z każdym z osobna budować swój świat i swoją indywidualną relację.