Wielu przyszłych ojców przeżywa podobne rozterki. Obawiają się, że pojawienie się na świecie dziecka zaburzy ich dotychczasowe relacje z partnerką. Powinien Pan jak najwięcej rozmawiać z żoną o swoich obawach, aby razem znaleźć ich rozwiązanie. Pomocne jest również angażowanie się w sprawy dotyczące przebiegu ciąży, wspólne chodzenie na wizyty kontrolne, uczestnictwo w zajęciach szkoły rodzenia, przybliżenie się do dziecka poprzez mówienie do niego, odczuwanie jego ruchów przez przyłożenie dłoni do brzucha, kupowanie wyprawki i meblowanie dziecięcego kącika. Swoimi obawami może się Pan także podzielić z bliskim sobie ojcem dziecka, które już przyszło na świat, wymieniając się z nim doświadczeniami.



Wiek ojca dziecka nie ma większego znaczenia przy zagrożeniu wadami genetycznymi. Oczywiście ważne jest to, czy w rodzinie ojca nie było wad genetycznych, które on może przekazywać. Natomiast naturalną rzeczą jest obniżenie parametrów jakości nasienia wraz z wiekiem, czyli im starszy jest ojciec, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z zapłodnieniem oraz problemu poronień ze względu na niewielkie uszkodzenie nasienia umożliwiające zapłodnienie, ale powodujące zaburzenia rozwoju dziecka.



Ważne, żeby to była Wasza wspólna decyzja - więc jeśli naciskać, to niezbyt mocno. Dobrze byłoby porozmawiać z mężem o tym, co go powstrzymuje, jakie ma obawy, myśli na ten temat. To może pozwolić nam zrozumieć jego sytuację i stanowisko wobec tego. Dobrze też powiedzieć mu o swoich potrzebach, wytłumaczyć, że to dla Pani ważne i dlaczego. Możecie razem wyobrazić sobie, że jesteście z dzieckiem, i dzielić się uczuciami z tym związanymi. Aby w głowie powstał taki obraz, który z czasem będzie coraz bliższy spełnienia.